Fear of missing out

“เฮ้ย เดี๋ยวพลาดนะเว่ย”

ทุกคนคงได้ยินบ่อยๆ “เฮ้ย เดี๋ยวพลาดนะเว่ย” ประโยคสั้นๆที่เพื่อนบอกเรา หรืออาจจะเป็นเสียงในหัวตัวเองที่บอกเราก็ได้
ตอนที่เรารู้สึกชีวิตมัน ‘ยุ่งเหยิง’ไปหมด เหตุการณ์ตัวอย่าง: การบ้านยังไม่เสร็จ แต่เพื่อนชวนไปเที่ยว, เหนื่อยจนแทบหมดแรงแต่ก็มีeventที่อยากไป, มาร่วมงานนึง แต่อีกงานนึงที่สนใจก็จะเริ่ม ก่อนงานนี้จบ ฯลฯ

เราทำนู่นทำนี่จนเหนื่อยแทบตาย แต่มันก็ไม่รู้สึกว่าสิ่งที่เราทำอยู่มัน’พอ’ แล้วเราก็ผลักตัวเองให้ทำมากขึ้น ‘เหนื่อย’กว่าเดิม แต่ก็เท่านั้น ทุกอย่างยังเหมือนเดิม

ไม่ได้หมายความว่าเราไม่เก่ง หรือเราทำอะไรได้ไม่มีประสิทธิภาพพอ แต่เป็นเพราะเราไม่ได้’เรียงลำดับความสำคัญ'(prioritize) ของสิ่งที่เราต้องการ เราเลยทำมันทุกอย่างซะเลย
ทุกคนน่าจะคุ้นเคยกับการที่เราต้องเลือกเราหว่างสองสิ่ง แล้วคิดว่าอะไรสำคัญกว่า เราก็ทำอันนั้น ทำแบบนี้ก็ดี แต่มันก็จะไม่กำจัดความรู้สึก ‘พลาด’
แต่ว่ามันมีวิธีที่จะทำให้’ไม่พลาด’เลย ก็คือการที่เรารู้ว่าเรา’ต้องการ’อะไรจริงๆจากชีวิตเรา มองง่ายๆก็คือการ ‘ตั้งเป้าหมาย’ (set goals)

เราจะไม่มามัวคิดว่าเรา’พลาด’ ถ้าเราแน่วแน่ว่าเรา ‘ต้องการ’ อะไร

ส่วนวิธีที่จะ ‘ตั้งเป้าหมาย’ แบบง่ายๆ ทุกคนทำได้ นิกเองก็ใช้อยู่มาซัก3ปีแล้ว เดี๋ยวจะแชร์ให้ในโพสต่อไปนะครับ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s