Learning = Gaining Knowledge????

ถ้าพูดถึงการเรียนแล้ว ไม่ว่าใครก็นึกถึงภาพของการนั่งในห้อง ฟังครูให้’ความรู้’ หรือไม่ก็นึกถึงการอ่านหนึงสือเพื่อเพิ่มเติมความรู้ให้กับตัวเอง นั่นก็ไม่ผิดหรอก แต่ว่าการเรียนรู้ ไม่ได้จำกัดแค่การเพิ่มเติมความรู้ การเรียนรู้มีสามระดับ การเพิ่มเติมความรู้นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ จากคลาส  FIELD Foundations ของ Harvard Business School ซึ่งมีจุดประสงค์ในการวางรากฐานของลักษณะการเป็นผู้นำ โดยเน้นที่การเรียนรู้ตัวเอง เขาบอกว่าการเรียนรู้มีสามระดับ คือ 1. Learn something new เรียนรู้สิ่งใหม่ 2. Change your mind เปลี่ยนความคิดตัวเอง 3. Change yourself / change behavior  เปลี่ยนตัวเอง / เปลี่ยนพฤติกรรม การหาความรู้ เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น เปิดโลกเราให้เรามีความเข้าใจที่กว้างขึ้น และสามารถเปลี่ยนความคิดไปในแนวใหม่ที่ดีขึ้นได้ แล้วเมื่อความคิดของเราเปลี่ยนแล้ว เราก็สามารถที่จะเปลี่ยนตัวเรา เปลี่ยนสิ่งที่เรากระทำ และนี่แหละ คือสิ่งที่จะสร้างความแตกต่างที่ดีให้กับโลกใบนี้ รู้สิ่งใหม่ๆแล้วก็อย่าลืมใช้ความรู้นั้นประกอบการตัดสินใจเรา ว่าเราคิดอย่างไร เมื่อเราคิดได้แล้ว ก็อย่าลืมนำความคิดนั้นออกมาสู่โลกใบนี้ผ่านการกระทำของเรา  

HBS Show (Part 2) – กล้าที่จะเป็นตัวเอง

A bit of madness is key… to give us new colors to see เริ่มจากงงๆไม่รู้เรื่องอะไร ไม่เคยแสดงละครเวทีแบบเต็มๆมาก่อน ก่อนหน้านี้เคยแต่ร้องเพลง ก็ทำโชว์เล็กๆ วันนึงนึกสนุกไป audition เป็นนักร้อง/แสดงสำหรับ HBS Show แล้วก็ดันได้บทเป็นหนึ่งในตัวละครหลักเฉยเลย แล้วก็ผ่านการซ้อมอาทิตย์ละ 6 ชั่วโมง+ ซ้อมใหญ่อาทิตย์สุดท้าย 50 ชั่วโมง+ แล้วก็แสดงจริง 4 รอบ ตอนนี้นิกกลายเป็น co-president ของชมรมเรียบร้อยแล้ว พร้อมเตรียมโชว์ปีหน้าแบบเต็มตัว เวลาที่ทุ่มให้กับงานนี้มันเยอะมากโดยเฉพาะช่วงใกล้ๆงานจริง จนเพื่อนที่เรียนด้วยกันถามว่าเอาเวลาที่ไหนเตรียมตัวเรียน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ นิกรู้สึก “เหนื่อย” แต่ “มีพลัง” เวลาว่างแทบไม่มี แต่ว่าทำทุกอย่างได้เร็วและมีประสิทธิภาพมาก ต่างกับบางช่วงที่เวลา “ว่าง” เยอะมาก แต่ไม่ค่อยอยากจะทำอะไร นั่งๆนอนๆซะเยอะ แถมยังรู้สึกง่วงๆเอื่อยๆทั้งวัน ทั้งๆที่นอนมากพอ แล้วนิกก็ได้มองย้อนกลับไป ว่าที่ผ่านมาในชีวิต มีช่วงไหนที่มีความรู้สึกแบบนี้บ้าง… Continue reading HBS Show (Part 2) – กล้าที่จะเป็นตัวเอง

HBS Show – ปลดปล่อยศิลปินที่ซ่อนอยู่ออกมา

ไม่กี่วันที่ผ่านมา นิกได้มีโอกาสเป็นหนึ่งในเจ็ดนักแสดงนำของ HBS Show ซึ่งเป็น Broadway style musical ยาวสองชั่วโมงครึ่ง เป็นการแสดงประกอบกับเพลง ถึง 15 เพลง แสดงจริงๆทั้งหมด 4 ครั้ง มีวงดนตรีสด 10 ชิ้น นักแสดง/ร้อง/เต้น สมทบ อีก 20+ คน  ต้องสร้างเวทีและระบบแสงเสียงทับของในหอประชุมซึ่งดีไม่พอกับความต้องการของทีมงาน เนื้อเรื่อง/บทพูด/เพลง แต่ง/เรียบเรียงใหม่ขึ้นมาทั้งหมด เตรียมงานกันข้ามปี เข้าไปอยู่จุดๆนี้แล้วรู้สึกเลยว่า “เฮ้ย นี่มันใช่ฝีมือเด็ก MBA จริงเหรอ?” ทุกคนไปขุดความสามารถพิเศษมาจากไหนกัน ไม่ต้องมานั่งฝึกความสามารถเพิ่มเติม แล้วทำไมถึงเกิดความจริงจังมาจัดงานที่มันอลังการขนาดนี้ แล้วไม่ใช่ว่าแต่ละคนเป็นพวกที่เน้นทำแต่กิจกรรม “ทุกคน” ประสบความสำเร็จใน professional world มาแล้ว ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ คนอื่นๆที่นี่ก็ชื่นชมคนที่มีส่วนร่วมในงานนี้ ไม่ได้เห็นว่าการทำอะไรแบบนี้เป็นเรื่อง “ไร้สาระ” คนหลายคนมากที่นี่มีความสามารถพิเศษของตัวเอง ตั้งแต่เป็นนักกีฬาทีมมหาลัย แสดงเดี่ยวไมโครโฟน บ่มเบียร์เอง ฯลฯ เวลาคุยกับใครในเรื่องที่เค้าชอบ รู้สึกได้เลยว่าเค้าอินมากจริงๆ ยิ่งกว่านั้น ตอนที่ได้ร่วมซ้อม… Continue reading HBS Show – ปลดปล่อยศิลปินที่ซ่อนอยู่ออกมา

หาคำตอบให้ชีวิต ด้วยแนวคิด Startup

ไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา นิกได้โอกาสเข้าร่วมโครงการ HBS Startup Bootcamp ซึ่งให้โอกาสนักเรียน HBS ได้นำไอเดียทำ Startup ของตัวเอง มาผ่าน Process การพัฒนาไอเดีย ให้พร้อมมากขึ้นสำหรับการพัฒนาเป็นธุรกิจจริงๆ ตอนกลางวันเค้าก็จะสอนหลักการและเครื่องมือต่างๆ ที่เอาไว้ใช้พัฒนาไอเดีย รวมไปถึงการเตรียม Business Model design & validation, Sales & Marketing, Seed Financing, Team and Founder issues แล้วก็จะมี Guest speakers ที่เป็น Entrepreneur หรือ VC มาพูดทุกๆวัน ส่วนตอนเย็นกับวันหยุด ก็ให้เอาเวลาไปพัฒนาไอเดียของตัวเองจากสิ่งที่ได้เรียนมา และตอนวันสุดท้าย ก็จะมีให้ลอง pitch ไอเดียกับ VC จริง เพื่อได้รับ “feedback” จากผู้เชี่ยวชาญ (บางคนถึงกับได้รับนามบัตรแถม เพราะ VC ชอบไอเดีย) สิ่งที่นิกอยากนำมาแบ่งปันกับทุกคน… Continue reading หาคำตอบให้ชีวิต ด้วยแนวคิด Startup

กระจก

What is your theory of leadership? ทฤษฎีการเป็นผู้นำของคุณคืออะไร ? คำถามนี้เป็นคำถามสำคัญที่อาจารย์วิชา LEAD ถามตั้งแต่คลาสแรก และคอยถามซ้ำอีกเรื่อยๆตลอดเทอม นี่เป็นแค่ตัวอย่างหนึ่งของการทำ “reflection” ซึ่งเป็นสิ่งที่ Harvard ให้นักเรียนทำเป็น assignment อยู่เรื่อยๆ เพื่อ”ทบทวน”สิ่งที่เราได้เรียนไป รวมไปถึงความคิดเห็นของเรากับสิ่งที่เรียน และการนำไปใช้จริงในอนาคต เช่น เมื่อจบบทนึงของวิชา เค้าจะให้เราส่งคำตอบว่า แนวคิดที่สำคัญที่สุดที่ได้ในบทนั้นคืออะไร หรือ สิ่งใดที่เรียนไปสำคัญที่สุดในการเอาไปใช้จริงในอนาคตสำหรับเรา จุดเด่นของการทำ reflection คือการ “สกัด” สิ่งที่สำคัญที่เราได้เรียนรู้ออกมาชัดๆ แล้วเก็บมันไว้ในหัวเรา แทนที่จะเรียนไปแล้ว สอบเสร็จ “เท”ความรู้ทิ้งหมด แล้วไอ้สิ่งที่เราสกัดได้เนี่ย มันคือสิ่งที่เรา”เข้าใจ”จริงๆ และรวมไปถึง”ความเห็น”ของเรากับสิ่งนั้น ไม่ใช่แค่สิ่งที่ฟังคนอื่นมาแล้วจำ นอกจากการใช้เพื่อการเรียนในห้องเรียน เราสามารถใช้การ reflection กับสิ่งอื่นๆที่เราเจอใน”ชีวิตประจำวัน” ได้ ลองมองตัวเอง ว่าเราคิดอย่างไรกับประสบการณ์ที่เราเจอ หรือเราจะลองreflect “ตัวเรา”เอง ลองมองการกระทำ ความคิด ความรู้สึก ของตัวเอง เพื่อคอยทบทวน ดูว่าเราชอบไม่ชอบตรงไหน และคอยปรับให้เราใช้ชีวิตได้ดีขึ้น อย่าปล่อยชีวิตผ่านไปเรื่อยๆ… Continue reading กระจก

เอาใจเขามาใส่ใจเรา

empathy  คือการเข้าใจ”ความรู้สึก”คนอื่น การเอาใจเขามาใส่ใจเรา มันเป็นอะไรที่มักถูกมองข้าม ขนาดคำว่า empathy เอง ยังเป็นคำที่ไม่ค่อยมีใครรู้ว่าแปลว่าอะไรเลย การเอาใจเขามาใส่ใจเรา ส่วนมากจะถูกใช้ในเรื่องความสัมพันธ์ซะเป็นส่วนใหญ่ เอาไว้ใช้แก้ปัญหาตอนคนทะเลาะกัน แต่ไม่ค่อยได้รับความสำคัญให้เป็นเรื่องที่ควรคิดถึงในการตัดสินใจอะไรซักเท่าไหร่ ยิ่งการตัดสินใจทางธุรกิจนี่ยิ่งหนัก เรื่องความรู้สึกนี่ไม่ค่อยมีใครไปเสียเวลานึกถึงมันเท่าไหร่ แต่เดี๋ยวนี้มีผลการวิจัยออกมามากมายว่า empathy เป็นส่วนสำคัญในการทำธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นด้าน operations, marketing, human resources, etc. และกำลังได้รับความสนใจมากขึ้น Harvard Business School เอง ก็ได้เน้น empathy ในการเรียนมากขึ้น เคสส่วนมากที่เรียน จะมี protagonist หรือว่า “ตัวเอก”  และเค้ามักจะต้องตัดสินใจอะไรสักอย่าง ซึ่งเป็นหน้าที่ของนักเรียนที่จะวิเคราะห์ข้อมูลในเคส และทำการตัดสินใจ เสมือนว่าเราเป็นตัวเอก และในเคส จะมีข้อมูลพื้นหลังของตัวเอกและสิ่งแวดล้อมอยู่ด้วย เพื่อให้เราได้ “สวมบทบาท” ของตัวเอกได้ดียิ่งขึ้น แต่เพียงการให้อ่านข้อมูล มันไม่สามารถสร้าง empathy ได้มากพอ เลยมีวิธีอื่นๆเสริมเข้ามาด้วย ในห้องเรียน สมมติเคสเกี่ยวกับธนาคารในสวีเดน เค้าก็จะให้คนที่เคยทำงานธนาคาร กับคนที่มาจากสวีเดน มาเล่าประสบการณ์ส่วนตัว… Continue reading เอาใจเขามาใส่ใจเรา

Playground

ในชีวิตประจำวันของคนเรา ส่วนมากจะเป็น “routine” เหมือนๆเดิมแทบทุกวัน โดยเฉพาะที่ทำงาน หรือที่เรียน เราปรับตัว ปรับพฤติกรรมให้เข้ากับ”สภาพแวดล้อม”ที่เราเจอ เราได้ฝึกการทำบางอย่าง ฝึกไปเรื่อยๆจนเก่ง และนานๆที กว่าจะได้เปลี่ยนงาน หรือเปลี่ยนสิ่งที่เรียน ให้เราได้เจอสิ่งใหม่ ทำสิ่งใหม่ๆ สำหรับบางคน อาจจะได้ทำสิ่งใหม่ๆอยู่เรื่อย แต่คนส่วนมากคงไม่ได้เป็นแบบนั้น และการเปลี่ยนแปลง มันมา”ช้า” เกินไป แต่มันไม่ได้หมายความว่าการที่เราอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบเดียว แล้วเราควรยอมรับสภาพนั้น บางทีเราควร”ฉีก” ตัวเองออกมาหาสภาพแวดล้อมอื่น ได้พบปะผู้คนใหม่ๆ ให้เราได้ลองสิ่งใหม่ๆ ได้รู้จักตัวเองมากขึ้น ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ ความสามารถของเรา ในการทำสิ่งอื่นๆบ้าง โอกาสที่จะพาตัวเองออกมาจากสภาพแวดล้อมที่ซ้ำซากของเรามีหลายวิธี ไม่ว่าจะเป็นการไปร่วมชมรม การรู้จักคนใหม่ๆ การทำอาชีพเสริม ฯลฯ ตอนที่นิกทำงานอยู่ปตท. ถึงแม้งานของนิกทำให้นิกได้แก้ปัญหา โจทย์ใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆอยู่เรื่อยๆ แต่ว่าสภาพแวดล้อม วัฒนธรรม คนที่เราเจอ สิ่งที่ตัวเองทำ วิธีปฏิบัติตน มันไม่ค่อยเปลี่ยนซักเท่าไหร่ นิกเลยหาประสบการณ์การเรียนรู้เพิ่มเติม โอกาสที่จะสนุกไปกับการเรียนรู้ ด้วยการหา “Playground” ของตัวเอง และสิ่งที่นิกเลือกในการพัฒนาตัวเองของนิกนอกที่ทำงาน คือการอาสาไปเป็นโค้ช กับ Asian Leadership… Continue reading Playground